ABD’nin güvenlik taahhütlerine dair süregelen tartışmalar, Avrupa ülkelerini nükleer savunma stratejilerini yeniden gözden geçirmeye sevk ediyor. Peki Washington kanadının olmadığı bir senaryoda Avrupa’da nükleer güç tekrar nasıl yükselebilir? The Economist inceledi
Soğuk Savaş sonrası silahsızlanma politikalarıyla bilinen İsveç’te, kamuoyu ve basın üzerinden “ortak nükleer program” önerilerinin dile getirilmeye başlandığı aktarıldı. İsveç devlet televizyonu SVT’nin analizlerine dayandırılan haberlerde, bu durumun siyasi bir dönüm noktasının işareti olduğu ifade edildi.
The Economist’in haberine göre benzer şekilde, Almanya ve Polonya’da da ABD’nin nükleer korumasının zayıflama ihtimaline karşı “nükleer ihtiyaç” başlığı altında stratejik tartışmaların yürütüldüğü kaydedildi.
Northwood Deklarasyonu ve nükleer koordinasyon
Avrupa’nın mevcut nükleer güçleri İngiltere ve Fransa arasındaki işbirliğinin, Temmuz 2025’te imzalanan Northwood Deklarasyonu ile yeni bir aşamaya geçtiği bildirildi. İki ülkenin nükleer stratejilerini koordine etme kararı aldığı ve deklarasyonda yer alan “Avrupa’ya yönelik aşırı bir tehdidin her iki ulusun da yanıtını tetikleyeceği” ifadesiyle caydırıcılığın kıtasal düzeye taşındığı belirtildi.
Fransa’nın ‘Poker’ tatbikatı
Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un, nükleer caydırıcılığın “Avrupa boyutu” üzerine müttefiklerle görüşmelere başladığı aktarıldı. Bu kapsamda, Fransa’nın “Poker” adlı nükleer simülasyon tatbikatına İngiltere’yi ilk kez gözlemci olarak davet ettiği kaydedildi.
Gelecek dönemde Fransız nükleer kapasiteli uçaklarının müttefik ülkelere konuşlandırılması ve ortak deniz desteği operasyonlarının yürütülmesi gibi teknik seçeneklerin değerlendirildiği bildirildi.
Caydırıcılık kapasitesi üzerine…
ABD’li yetkililerin, İngiltere ve Fransa’nın nükleer cephaneliklerinin ölçek olarak Amerikan kapasitesinin yerini tutamayacağını savunduğu aktarıldı.
Washington kanadından yapılan değerlendirmelerde, gerçek bir caydırıcılık için büyük ölçekli ve yüksek hassasiyetli bir envanterin gerekliliği vurgulanırken; Avrupalı stratejistlerin ise coğrafi yakınlık nedeniyle Fransız ve İngiliz nükleer kapasitesinin daha inandırıcı bir koruma sunduğunu savunduğu bildirildi.
