Dünya Bankası’nın “Kadınlar, İş Dünyası ve Hukuk” raporuna göre kadınlara eşit ekonomik fırsatlar sunan yasaların yalnızca yarısı uygulanıyor. 190 ekonominin çoğunda çocuk bakım desteği yetersiz, krediye erişim sınırlı ve şiddetten korunma alanında ciddi boşluklar var.
Dünya Bankası, kadınların yalnızca yüzde 4’ünün tam yasal eşitlik sağlayan ekonomilerde yaşadığını bildirdi. Banka’nın ‘Kadınlar, İş Dünyası ve Hukuk’ raporu, kadınların ekonomik durumunu çocuk bakımına erişim, girişimcilik, istihdam korumaları, varlık sahipliği ve emeklilik güvencesi gibi 10 temel ölçüt üzerinden hazırlandı.
Buna göre dünya genelinde kadınlara eşit ekonomik fırsatlar sağlamak için tasarlanan yasaların ancak yarısı uygulanıyor. Bu durum, kadınların büyüme ve refaha tam katkı sunmasını engelleyen bariyerlerin düşünülenden çok daha yüksek olduğunu ortaya koyuyor.
Yasalar tam olarak uygulansa bile kadınlar erkeklerin sahip olduğu yasal hakların ancak üçte ikisine yakınından yararlanabiliyor. Dünya genelinde kadınların yalnızca yüzde 4’ü neredeyse tam yasal eşitlik sağlayan ekonomilerde yaşıyor. Bu da ekonomilerin büyüme ve istihdam yaratma potansiyelinin maksimumuna ulaşmasını engelliyor.
Şiddet hala önemli bir sorun
Şiddetten korunma alanındaki eksiklikler de önemli bir zayıflık olarak öne çıkıyor ve bu durum kadınların istikrarlı şekilde çalışabilmesini zorlaştırıyor.
Ayrıca kadınlar neredeyse tüm ekonomilerde erkeklerle aynı yasal koşullarda iş kurabiliyor olsa da, ekonomilerin sadece yarısı krediye eşit erişimi teşvik ediyor. Bu da kadın girişimcileri finansmandan mahrum bırakıyor.
Ülkelerin yarısından fazlası çocuk bakımı desteği sağlamıyor
Uygun fiyatlı ve güvenilir çocuk bakımı hizmetleri, özellikle annelerin çalışabilmesi ya da daha yüksek verimlilikteki işlere geçebilmesinde en güçlü belirleyicilerden biri olarak gösteriliyor.
Buna rağmen raporda incelenen 190 ekonominin yarısından daha azında ailelere mali veya vergi desteği sağlayan yasalar bulunuyor.
Bu ekonomiler arasındaysa uygun fiyatlı ve kaliteli çocuk bakım hizmetlerini desteklemek için gerekli politikaların yalnızca yüzde 30’unun yürürlükte olduğu görülüyor.
Düşük gelirli ekonomilerdeyse çocuk bakımı için destek mekanizmalarının sadece yüzde 1’i yürürlükte bulunuyor.
